Nowenna, czyli dziewięciodniowe nabożeństwo błagalne do Ducha Świętego, wzorowane jest na modli­tewnym oczekiwaniu apostołów na zesłanie obiecanego Ducha Świętego (Dz 2,1-4). Po wniebowstąpieniu Pa­na, apostołowie „wrócili do Jerozolimy” i we Wieczer­niku przez dziewięć dni „trwali jednomyślnie na modli­twie” razem z Maryją, niewiastami i uczniami Pańskimi (Dz 1,12-14)

Z Wieczernika wywodzi się istniejący w Kościele zwyczaj odprawiania nowenny do Ducha Świętego, zwłaszcza od piątku po uroczystości Wnie­bowstąpienia Pańskiego do soboty przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego.

Kto ma szczególne nabożeństwo do Ducha Święte­go i pragnie odprawić sobie tę nowennę w określonej intencji, może uczynić to w dowolnym czasie, np. przed podjęciem ważnej decyzji, przed rozpoczęciem studiów czy innym ważnym wydarzeniem życiowym.

Czytaj dalej →

Duchu Święty,
mój najsłodszy Gościu duszy, Przyjacielu i najlepszy Kierowniku, Uświęcicielu i Ożywicielu, pragnę, abyś wszedł do mojego wnętrza i uporządkował je całkowicie według swojej woli. Oddaję Ci działanie zmysłów, uczucia serca, myśli umysłu, akty woli i ducha.
Ty weź je w posiadanie, kształtuj, urabiaj i podporządkowuj sobie.
Cała chcę być Tobie poddana. Niech moje wnętrze będzie dla Ciebie miłym mieszkaniem, ukształtowanym według Twojej woli.

Czytaj dalej →

Proste nabożeństwo do Ducha Świętego

1. Zobowiązanie czasu – godzina Ducha Świętego

Istnieje kilka zobowiązujących okoliczności. Żyjemy w czasie, gdy wydaje się, że zatarły się wszystkie tradycyjne punkty odniesień dla rozsądku i mądrego życia. Ogromne duchowe spustoszenie, jakie czyni grzech, zatacza coraz większe kręgi, tworząc trwałe „struktury grzechu”.

Piętrzący się lęk i gniew, czy brak wspólnego języka, coraz mocniej narusza wewnętrzny pokój serca, tak, że człowiek zaczyna nieproporcjonalnie agresywnie reagować na przejaw prawdziwych czy domniemanych zagrożeń.

Również poczucie bezradności i zagubienia wobec coraz szybszych i powszechnych zjawisk socjologicznych, gospodarczych czy technologicznych może sprowokować pokusę ucieczki, czy porzucenia odpowiedzialności za własne życie czy najbliższych, a także świat.

Czytaj dalej →

Teologiczne uzasadnienie

Żyjemy w czasach coraz szybszych przemian, kiedy brakuje czasu na spokojną analizę, czy konfrontację zasłyszanych czy przyjętych za pomocą mediów faktów. Sprawa dotyczy także religii czy duchowości, nie mówiąc już o przemyślnie organizowanych sidłach sekt i grup interesu. Dostrzegamy niebezpieczeństwo manipulacji, inteligentnych niedopowiedzeń, czy zwykłych prób wprowadzenia w błąd, by wymusić określone postępowanie w wymiarze osobistym czy społecznym. Można to określić czasem zamętu. Coraz wyraźniej zdajemy sobie sprawę, że o własnych siłach możemy nie podołać wymaganiom czasu, że nie wystarcza zwykła uczciwość, czy niewinność. Dodatkowo doświadczamy, jak określone wartości są wykoślawiane, wyszydzane i marginalizowane w życiu społecznym.

Czytaj dalej →

I. Współczesny chaos wartości.

Człowiekowi do szczęśliwego i spełnionego życia, nie wystarczą dobra ziemskie, takie jak materia, pieniądze, praca, sława i kariera. Choć wydaje się, że większość współczesnych ludzi właśnie za takimi wartościami biega całe życie, to jednak one ich nie sycą w pełni i ostatecznie ludzie ci czują się oszukani i zniechęceni.
Najgłębszymi wartościami, które do końca uszczęśliwiają ludzkie serce są: prawda, dobro, piękno; miłość, radość, pokój; wolność, sprawiedliwość, przebaczenie; wiara, nadzieja i….życie.
Hierarchia wartości została jednak w ostatnim czasie całkowicie zaburzona i wiele współczesnych pseudoproroków twierdzi, że antywartości są czymś godnym pożądania. W tym czasie powszechnego chaosu wmawia się człowiekowi, że dobrem jest walka z życiem, z rodziną, z patriotyzmem, wiarą i Bogiem.

Czytaj dalej →