Bywają ludzie, a wydaje się, że jest ich coraz więcej, którzy nie lubią samych siebie. A nie lubiąc siebie, nie potrafią z przyjaźnią popatrzyć na innych ludzi i otaczających ich świat. Popularne powiedzenie z humorem przypomina: „Miłość bliźniego zaczynaj od siebie samego”, ale tą samą treść zawiera drugie przykazanie miłości zawarte w Biblii: „Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego”.

Z polubieniem samego siebie szczególne problemy ma człowiek młody w okresie dojrzewania. Jego ciało jeszcze się kształtuje i często nie wygląda tak, jakby chciał tego on sam lub otoczenie. Jego sfera psychiczna przeżywa burzę hormonalną i niejednokrotnie bardzo mu dokucza. A duch jeszcze nie potrafi panować nad całością. Ale to wszystko minie i zharmonizuje się. Trzeba dać sobie tylko trochę czasu i ufnie popatrzeć w przyszłość.

Warto przyjrzeć się sobie samemu uważnie i dostrzec, jak bardzo zostaliśmy przez Boga obdarowani i jak wielkie możliwości posiadamy. Według starożytnego już podziału, w człowieku można wyróżnić: ciało, duszę i ducha. Ludzkie ciało, niejednokrotnie piękne na zewnątrz, zawiera w sobie ogromne bogactwo wewnętrznego funkcjonowania. Układ krwionośny, oddechowy, pokarmowy decydują o jego podstawowych funkcjach, ale istnieją również bardziej subtelne, lecz ważne układy, jak nerwowy lub hormonalny. Bogactwem ludzkiego ciała zajmuje się medycyna, coraz mądrzejsza w swych badaniach i możliwościach, a jednak często bezradna wobec jego tajemnic.

Psychologia oznacza dosłownie naukę o duszy. Taką koncepcję duszy wypracowali klasycy nauki: Platon, Arystoteles, św. Augustyn, św. Tomasz z Akwinu. Dziś psychologia zajmuje się człowiekiem w procesie poznania i działania, jego osobowością i życiem uczuciowym, funkcjonowaniem społecznym i życiem religijnym. Dzięki jej badaniom można poznać, jak bardzo obdarowany przez Boga jest człowiek w swym wymiarze psychicznym. Jak wielkie ma możliwości, dane mu przez Stwórcę z natury. Może poznawać prawdę, afirmować piękno, czynić dobro, a nade wszystko miłować. Jakże więc nie polubić samego siebie i nie zachwycić się swoim wewnętrznym bogactwem i możliwościami?

Duchem, czyli trzecim wymiarem człowieka, zajmuje się teologia życia duchowego. To ona przez swe badania próbuje pokazać bogactwo ludzkiego ducha. Porównując je do naturalnego organizmu człowieka, nazywa je organizmem duchowym. Dziś przyjrzymy się dokładnie, jak wygląda ten organizm, z czego się składa, co jest w nim najważniejsze i jakie są jego możliwości…