KONTEMPLACJA TRÓJCY ŚWIĘTEJ

Trójco Święta, najpiękniejsza wspólnoto miłości, pragniemy podążać do Ciebie drogami modlitwy. Naszymi ustami prosimy byś odsłoniła nam siebie, naszym rozumem próbujemy Cię pojąć, a sercem pragniemy Cię kontemplować. A kontemplacja to wzajemne, miłosne przenikanie, to delikatne wejście w drugiego i udział w jego osobie i życiu, dokonuje się to nie przez szczegółowe rozważanie, analizowanie oraz wzbudzanie myśli, uczuć i aktów woli, ale przez całkowite wzajemne zgłębianie. Osoba ludzka i Bóg trwają we wzajemnym oddaniu i posiadaniu siebie nawzajem. Człowiek wie jedno: kocham i jestem kochany i to mu wystarcza. Nie trzeba już o nic pytać, ani rozumować, trwa wzajemny uścisk oddania.

Prosimy Cię Trójco Święta daj nam siebie spotkać, skosztować, doświadczyć. Pozwól nam skosztować, jak dobry i słodki jest Bóg Ojciec, który udziela nam siebie i zaprasza do komunii. Pozwól nam spotkać Syna Bożego, który wyniszczając się dla Ojca i dla nas daje nam udział w swym wewnętrznym życiu. Pozwól nam doświadczyć Ducha Świętego, który tchnięty z miłości, pragnie w nas wchodzić i przemieniać swoją delikatną i czułą miłością.

Trójco Święta, daj nam spotykać Cię wszędzie i cieszyć się Twoją obecnością. Ty jesteś, jak radość, jak zakochanie, jak wiosna, jak szczęście. Ty jesteś tym czego pragniemy najbardziej! Jesteś jak piękna dziewczyna, jak dzielny chłopak. Można Cię porównać do wody, chleba, powietrza bez których nie można żyć. Można powiedzieć, że jesteś jak dom, jak rodzina, jak miłość, która nadaje życiu sens. Ale można Cię też porównać do piękna wysokich gór, zachodzącego słońca, śpiewu ptaków i bezkresu oceanu. Można Cię zobaczyć w tym wszystkim, co na ziemi stworzyłaś najpiękniejszego. Ale Ty jesteś jeszcze czymś więcej, wspólnotą osób, wspólnotą miłości, która cechuje się odwiecznym istnieniem, ciągłym trwaniem, chwałą, majestatem, świętością. Ty wychodzisz ponad ziemię, ponad ludzkie symbole i ludzkie porównania, bo Ty jesteś cała Boska!

Trójco Święta choć jesteś Bogiem, którego majestat, chwała i świętość przekracza wszystko , co ludzkie, to jednak masz też cechy, w których możemy być do Ciebie podobni. Ty jesteś wspólnotą, rodziną doskonale miłujących się osób, osób, które oddają się sobie nawzajem całkowicie, nie zatrzymując niczego dla siebie, zapominając o sobie, by istnieć w drugim, bardziej radując się jego szczęściem niż swoim. W Twojej Rodzinie, Trójco Święta każda z osób jest samoistna, odrębna i tożsama, dlatego może działać sama w sobie, może kochać, myśleć, podejmować akty woli, gdy czyni cokolwiek od razu dzieli się tym z innymi, wszystko, co wypracowała staje się wspólną własnością. Chociaż osoby są odrębne, mają wspólną naturę, można powiedzieć, że między nimi są delikatne błony półprzepuszczalne, przez które wszystko widać i wszystko przechodzi w obie strony. Osoby Trójcy przekazują sobie wszystko przez wzajemne przenikanie.

Twoje życie wewnętrzne, Trójco Święta, polega właśnie na działaniu poszczególnych Osób i dzieleniu się tym z pozostałymi, gdy natomiast działacie na zewnątrz dla kosmosu, świata, ludzi wspólnie podejmujecie wszystkie decyzje i razem jesteście podczas ich realizacji. Chociaż wcielił się i zbawił świat Syn Boży, to jednak przez cały czas jego misji, byli z nim Bóg Ojciec i Duch Święty. A gdy obecnie niewidzialny Duch Święty uświęca świat, nieustannie towarzyszą mu pozostałe osoby Rodziny Trójcy Świętej.

Trójjedyny Boże, Ty jesteś doskonałą wspólnotą miłości między sobą, Ty jesteś też wspólnotą miłości, która pragnie się nam udzielać i zaprasza nas do zjednoczenia ze sobą. Dziękujemy Ci za to, podziwiamy Cię, uwielbiamy i pragniemy Ciebie.

s. Urszula Kosicka SM