Trójco, nie zamknęłaś się we własnym szczęściu. Wspólnie podjęliście decyzję dawania siebie na zewnątrz. Mówimy, że Ojciec stworzył świat, Syn go zbawił, a Duch uświęca, ale tak naprawdę wszędzie byliście razem. Pomóż nam Trójco wychodzić z siebie, by dzielić się z innymi. Pomóż nam we wszystkim, co robimy trwać w łączności z Tobą, ludźmi, światem – być razem, tak jak Ty.

Trójco Przenajświętsza, Ty chcesz każdego człowieka dopuścić do Twojego życia wewnętrznego. Daj nam pokorę dziecka, byśmy chcieli skorzystać z tego zaproszenia i wejść do Twojego gościnnego domu.

Rodzino Trójcy Świętej, która obdarzasz się nawzajem obecnością, dostępnością, dopuszczeniem do wspólnoty poznania, kochania i działania, daj nam ludziom odwzorowywać Twą jedność na ziemi i dążyć do zjednoczenia z Tobą, kiedy to zaspokoisz nasze najgłębsze pragnienia.

Trójco Święta, która jesteś Rodziną i wszczepiłaś w nasze serca wielkie pragnienie rodzinnej wspólnoty, domu, ciepła, bezpieczeństwa i miłości. Daj, abyśmy pełni tych darów szukali przede wszystkim w Twojej doskonałej Rodzi-nie, zwłaszcza, gdy nasze ludzkie domy, rodziny, wspólnoty nie spełniają właściwie swoich ról.

Rodzino Trójcy, która na swój wzór stworzyłaś wszystkich ludzi, daj nam widzieć i chcieć tworzyć rodzinę dzieci Bożych ze wszystkimi ludźmi, zwłaszcza z tymi, których nie lubimy i nie chcemy uznać za członków jednej, wielkiej Bożej rodziny.

Dobry Boże, Ty powołujesz każdego człowieka do pełnego zjednoczenia z Tobą. Chcesz, byśmy weszli do Twojej Rodziny Trójcy Świętej i upodobnili się całkowicie do Ciebie. Daj, byśmy umieli rezygnować z siebie, swojego myślenia, życia, działania, byś Ty mógł w nas żyć i królować. Przelewaj swoje życie w każdego z nas.

Trójco Miłości, wierzymy, że w Twoim boskim bytowaniu nie ma cierpienia. A jednak we wspólnej decyzji zgodziliście się na kenozę Syna i jego zbawcze cierpienie na ziemi. Pomóż nam, słabym ludziom, zgodzić się na zbawcze cierpienie z miłości, które ją oczyszcza i wydoskonala.

Trójco Święta, Ty chcesz, abyśmy najpierw wchodzili w relacje z Tobą, czerpali z nich miłość, a potem na Wasz wzór, tworzyli wspólnoty miłości na ziemi. Daj nam pokorę, na wzór Ducha Świętego, który najpierw umiał tylko przyjmować miłość Ojca i Syna. A dopiero później odwzajemniać tę miłość.

Ojcze, Synu i Duchu Święty, Wy nieustannie radujecie się sobą nawzajem. Cieszycie się, że jesteście razem i że tworzycie jedno. Nauczcie nas cieszyć się z istnienia innych ludzi, z tego, że możemy wspólnie tak wiele tworzyć i że często możemy się jednoczyć w wielu dziedzinach

Trójco, Ty jesteś domem, rodziną, odpoczynkiem, schronieniem, bezpieczeństwem. Daj nam ludziom współczesnego świata: zabieganym, zestresowanym, bezdomnym znaleźć w Tobie to, bez czego żyć się nie da, a czego odmawia nam dzisiejszy świat.

Ojcze, Ty jesteś wiecznym istnieniem; Synu, Ty jesteś ciągłym darem; Duchu Święty, Ty jesteś zawsze miłością.
Trójco, która jesteś naszym wiecznym przeznaczeniem i spełnieniem, nie pozwól, abyśmy za bardzo dali się pochłonąć i zaniepokoić sprawami tego świata.

Jedność, oddanie i wspólnota w Trójcy dotyczy wszystkiego. Poszczególne Osoby niczego nie mają tylko dla siebie, niczego też nie chcą przed innymi ukryć czy zataić. Trójco, daj i nam zdolność oddawania do wspólnego dobra wszystkiego, zarówno tego czym się szczycimy, jak i tego, czego się wstydzimy.

Trójco, Ty istniejesz poza czasem, poza przestrzenią, poza naszym ziemskim wymiarem bytowania. Nie znaczy to, że się nami nie interesujesz. Ale Ty pociągasz nas, byśmy umieli opuścić swój świat i wejść w Twój świat duchowy, poza doczesny. Daj nam odwagę, byśmy już teraz ku niemu się wyrywali.

Trójco Przenajświętsza, Ty jesteś pełnią. W tobie jest dobro, prawda i piękno, wola, rozum i serce. Daj każdemu człowiekowi zdolność dążenia do pełni, abyśmy chcieli pojmować siebie, świat, Boga całościowo, a więc poznawać prawdę rozumem, czynić dobro wolą i kochać piękno sercem.

W Tobie Wspólnoto Miłości nieustannie trwa wymiana najwyższych wartości: życia, istnienia, miłości, świętości, chwały, prawdy. Daj i nam ludziom tej ziemi najbardziej dążyć do wartości duchowych, które nigdy nie przeminą, bo są wieczne.

Ojcze, Synu i Duchu Święty, Wy oddajecie się sobie nawzajem całkowicie, do końca, bez reszty, aż po krzyż i śmierć, gdyby to było u Was możliwe. Dajcie nam odwagę i hojność w oddawaniu siebie Bogu i ludziom, byśmy umieli oddać wszystko, aż po życie, które jest dla nas najcenniejsze.

W Tobie Trójco jest równomierność, harmonia, jedność. Daj nam ludziom, abyśmy umieli zachować równowagę w działaniu, myśleniu, przeżywaniu. Niech nasze władze psychiczne służą sobie nawzajem i niech różnorodni ludzie pomagają sobie wzajemnie, bo tylko w jedności jest siła i pełnia.

Trójjedyna Miłości, to Ty wszczepiłaś w każdego człowieka tęsknotę i oczekiwanie za pełnią zjednoczenia z Tobą. Każdy z nas pragnie całym sobą pełni miłości, pełni prawdy, pełni dobra. Naucz nas cieszyć się okruchami tych wartości, które znajdujemy w świecie i naucz nas już na tej ziemi odkrywać je w Tobie, choć ciągle tylko częściowo.

Rodzino Trójcy, która żyjesz miłością, pokojem i szczęściem. Ty posiadasz wszystko, niczego nie potrzebujesz, a jednak nie zamykasz się w sobie, lecz dzielisz się swym szczęściem ze stworzeniem. Daj nam łaskę szczęśliwych serc i rodzin, abyśmy mieli z czego czerpać i hojność wnętrza, byśmy się swym szczęściem chcieli podzielić i do końca je rozdać.