Duchu Święty, mój najsłodszy Gościu duszy, Przyjacielu i najlepszy Kierowniku, Uświęcicielu i Ożywicielu, pragnę, abyś wszedł do mojego wnętrza i uporządkował je całkowicie według swojej woli. Oddaję Ci działanie zmysłów, uczucia serca, myśli umysłu, akty woli i ducha. Ty weź je w posiada-nie, kształtuj, urabiaj i podporządkowuj sobie. Cała chcę być Tobie poddana. Niech moje wnętrze będzie dla Ciebie miłym mieszkaniem, ukształtowanym według Twojej woli.

Czytaj dalej →

Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson,
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Duchu Święty, Trzecia Osobo Trójcy Przenajświętszej,
Duchu Święty, który od Ojca i Syna pochodzisz,
Duchu Święty, który na początku stworzenia świata
unosiłeś się nad wodami,
Duchu Święty, który w postaci gołębicy pojawiłeś się
nad Chrystusem w wodach Jordanu,
Duchu Święty, który zstąpiłeś na Apostołów w postaci
języków ognistych,
Duchu Święty, który żarem gorliwości przepełniłeś serca
uczniów Pańskich,
Duchu Święty, który odrodziłeś nas w wodzie
Chrztu świętego,
Duchu Święty, który nas umocniłeś w Sakramencie
Bierzmowania,
Duchu Święty, przez którego Bóg czyni nas dziećmi Swoimi,
Duchu Święty, który wlewasz miłość Boską do serc naszych,
Duchu Święty, który nas uczysz prawdziwej pobożności,
Duchu Święty, źródło radości,
Duchu Święty, strażniku sumień naszych,
Duchu Święty, obecny w nas przez łaskę swoją,
Duchu Święty, dawco mądrości i rozumu.
Duchu Święty, dawco rady i męstwa,
Duchu Święty, dawco umiejętności i pobożności,
Duchu Święty, dawco bojaźni Bożej,
Duchu Święty, dawco wiary, nadziei i miłości,
Duchu Święty, natchnienie skruchy i żalu wybranych,

Czytaj dalej →

Teologiczne uzasadnienie

Teologiczne uzasadnienie
Żyjemy w czasach coraz szybszych przemian, kiedy brakuje czasu na spokojną analizę, czy konfrontację zasłyszanych czy przyjętych za pomocą mediów faktów. Sprawa do-tyczy także religii czy duchowości, nie mówiąc już o przemyślnie organizowanych sidłach sekt i grup interesu. Dostrzegamy niebezpieczeństwo manipulacji, inteligentnych niedopowiedzeń, czy zwykłych prób wprowadzenia w błąd, by wymusić określone postępowanie w wymiarze osobistym czy społecznym. Można to określić czasem zamętu. Coraz wyraźniej zdajemy sobie sprawę, że o własnych siłach możemy nie podołać wymaganiom czasu, że nie wystarcza zwykła uczciwość, czy niewinność. Dodatkowo doświadczamy, jak określone wartości są wykoślawiane, wyszydzane i marginalizowane w życiu społecznym.
Aby bronić się przed tym, nie zagubić zwykłego zdrowe-go rozsądku i podejmować właściwe decyzje w świetle łaski (wiary) należy umacniać świadomie swą więź z Prawdą i Miłością, by nie ulec podstępom kłamstwa i niemiłosierne-go stylu życia.

Czytaj dalej →

I. Zobowiązanie czasu – godzina Ducha Świętego

Istnieje kilka zobowiązujących okoliczności. Żyjemy w czasie, gdy wydaje się, że zatarły się wszystkie tradycyjne punkty odniesień dla rozsądku i mądrego życia. Ogromne duchowe spustoszenie, jakie czyni grzech, zatacza coraz większe kręgi, tworząc trwałe „struktury grzechu”.
Piętrzący się lęk i gniew, czy brak wspólnego języka, co-raz mocniej narusza wewnętrzny pokój serca, tak, że człowiek zaczyna nieproporcjonalnie agresywnie reagować na przejaw prawdziwych czy domniemanych zagrożeń.
Również poczucie bezradności i zagubienia wobec coraz szybszych i powszechnych zjawisk socjologicznych, gospodarczych czy technologicznych może sprowokować pokusę ucieczki, czy porzucenia odpowiedzialności za własne życie czy najbliższych, a także świat.
Dlatego też jedyną rzeczą rozsądną, by przetrwać ten trudny czas, jest czerpanie bezpośrednio z mocy łaski, by obronić nadzieję naszego powołania (por. Ef 1, 18-19), oraz ze światła mądrości pochodzącej z góry (por. Jk 3, 17).
Ponadto, jak stwierdza Konstytucja Dei Verbum w numerze 8: „Wzrasta bowiem zrozumienie… rzeczy, jak słów przekazywanych, już to dzięki kontemplacji oraz dociekaniu wiernych, którzy je rozważają w sercu swoim” (por. Łk 2, 19 i 51).
Współczesne „dociekanie wiernych”, jak i kontemplacja, mocno akcentują potrzebę wrażliwości pneumatologicznej, by móc godnie żyć pośród obecnego zamętu. Owo dociekanie i modlitwa ludu nie ma nic innego na celu poza sprostaniem wymaganiu pogłębienia wiary i umocnieniu się w „posłudze jedności” (Ut unum sint, 89).
Droga Ducha Świętego, Ducha Miłości, wydaje się najbardziej właściwa w czasie, gdy odczuwa się tak drastycznie brak miłości. Jednym ze skutecznych rozwiązań jest usilne przyzywanie Ducha Świętego. Bł. Miriam od Jezusa Ukrzyżowanego, niezwykła Arabka, karmelitanka bosa z Palestyny, pozostawiła po sobie gorące wezwanie do nabożeństwa do Ducha Świętego.

Czytaj dalej →

a) Współczesny chaos wartości

Człowiekowi do szczęśliwego i spełnionego życia, nie wystarczą dobra ziemskie, takie jak materia, pieniądze, praca, sława i kariera. Choć wydaje się, że większość współczesnych ludzi właśnie za takimi wartościami biega całe życie, to jednak one ich nie sycą w pełni i ostatecznie ludzie ci czują się oszukani i zniechęceni.

Czytaj dalej →