MEDYTACJA PIERWSZA
Najdroższy Jezu pełen miłości i miłosierdzia, pragniemy uwielbiać Cię za Twoją dobroć. Pragniemy radować się Twoją obecnością, świętością, czułością, która chce być blisko i dzielić się sobą. Pragniemy przyjrzeć się wszystkim darom, jakie dałeś ludziom w historii zbawienia, a nam osobiście w naszej historii życia, aby zobaczyć, jak wiele mamy powodów, aby Ci dziękować, uwielbiać Cię, podziwiać, afirmować i zachwycać się Tobą.
Wiemy Jezu, że przed wiekami zostałeś zrodzony z miłości przez Ojca i że w Królestwie wiecznej chwały królowaliście razem z Duchem Świętym, owocem Waszej wzajemnej miłości. I tak mogło pozostać już na zawsze! Ale Wasza prze-ogromna miłość zachciała zakwitnąć miłosierdziem. Zachciała podzielić się swoim szczęściem ze stworzeniem, które powołała do istnienia. Stworzenie zostało obdarowane życiem, największym darem i to życiem Boga samego, przez Jego tchnienie: „wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą” (Rdz 2, 7).